sport niepełnosprawnych
Email

ollimpic

 

Tutaj znajdziecie informacje dotyczące dyscyplin sportu dla niepełnosprawnych.

 
Petanque - gra, która zdobywa coraz większą popularność Email

Od jakiegoś czasu gra zwana Petanque lub Boules zyskuje w Polsce coraz większą popularność.

Przy tym dzięki boules można doskonale się zrelaksować po ciężkim dniu pracy, nawiązać nowe znajomości, grać z całą rodziną.Grać mogą z powodzeniem osoby poruszające się na wózkach, na całym świecie gra ma wielu zwolenników wśród osób niepełnosprawnych.

Boules to kule o średnicy 7.05 -8 cm i wadze 650-800g. Jeden komplet składa się z sześciu naznaczonych nacięciami kul, po dwie dla każdego zawodnika. W komplecie znajduje się też mała kulka zwana "świnką". "Świnka" - to mała kulka - jest zrobiona z drewna lub plastiku - a jej wymiary - od 25 do 35mm oraz prosta, sznurowa miarka odległości, która służy do rozstrzygania ewentualnych kwestii spornych.
 
Zasady gry

Boules w wersji sportowej, jako dyscyplina, nosi nazwę Petanque i jest rozgrywana przez dwie drużyny:

  • 3 graczy przeciw 3 graczom zwany wtedy Triplette 
  • 2 Graczy przeciw 2 graczom zwany Dublette 
  • 1 Gracz przeciw 1 graczowi zwany Tate-a-tete

Drużynę rozpoczynającą rozgrywkę wybiera się poprzez rzut monetą. Jeden z graczy pierwszej drużyny wybiera miejsce rzutów i rysuje na ziemi okrąg o średnicy nie mniejszej niż 35 cm i nie większej niż 50 cm.

Pierwszy gracz stojąc obiema nogami w narysowanym okręgu rzuca świnkę na odległość od mniej więcej 6 do 10 m, zachowując 1 m odstępu od przeszkód (mury, drzewa, krzaki).
Rozpoczynający grę rzuca kulę możliwie najbliżej świnki. Obie stopy rzucającego muszą się znajdować wewnątrz okręgu i mieć kontakt z podłożem do momentu dotknięcia przez kulę ziemi.
Gracz drużyny przeciwnej staje w okręgu i stara się umieścić swoja kulę bliżej świnki niż przeciwnik albo wybić kule przeciwnika. Kula bliższa świnki prowadzi.

Grę kontynuuje drużyna, której kula po pierwszej kolejce rzutów jest najdalej od świnki. Robi to do momentu umieszczenia swojej kuli bliżej świnki lub może zrezygnować ze swojej kolejki.
Gdy drużynie przegrywającej skończą się kule lub zrezygnuje ze swojej kolejki, drużyna przeciwna stara się umieścić resztę swoich kul bliżej świnki lub rezygnuje ze swojej kolejki.

Kiedy oba zespoły nie mają już kul następuje obliczenie punktów. Wygrywający zespół dostaje tyle punktów, ile kul umieścił bliżej świnki niż drużyna przeciwna.
Gracz z drużyny, która wygrała rzuca "świnkę". Wygrywa zespół, który pierwszy zgromadzi 13 punktów.
Dopuszczalne są wszelkie odstępstwa od powyższego regulaminu w celu polepszenia zabawy.

źródło: www.niepelnosprawni.pl

 

 
Pływanie Email

Jako pierwszy na świecie 100 m w czasie krótszym niż 1 min. przepłynął słynny odtwórca roli Tarzana - Johnny Weissmuller, w 1922 roku. Zawodnikowi niepełnosprawnemu udało się osiągnąć ten wynik niemal 60 lat później. Od tamtego czasu w pływaniu zmieniło się niemal wszystko, począwszy od techniki pływania i prowadzenia treningów, aż po stroje zmniejszające opór wody i rodzaje lin, skuteczniej rozbijających fale. Nie zmieniły się tylko długości dystansów i... chęć ustanawiania nowych rekordów.

 
04 plywanie  14 plywanie
 
Od czasu Paraolimpiady w Rzymie w 1960 roku, w światowych zawodach pływackich zaczęły brać udział także osoby niepełnosprawne. I zaczęły ustanawiać własne rekordy.
 
16 plywanie   08 plywanie
 
Przepisy w pływaniu są takie same dla zawodników pełnosprawnych, jak i niepełnosprawnych. Z konieczności dostosowuje się niektóre z nich do specyfiki niepełnosprawności i wynikających z niej ograniczeń: np. start zawodników z paraplegią i tetraplegią odbywa się zawsze z pozycji grzbietowej, trenerzy trzymają ich za nogi przy kostce, tak aby ich stopy dotykały ściany basenu. Z oczywistych względów wielu zawodników nie wykonuje podczas dopływania do drugiej strony basenu obrotu z zanurzeniem. Natomiast osoba niewidoma, gdy zbliża się do któregoś krańca basenu, informowana jest o tym za pomocą cienkiej, dwumetrowej tyczki, którą wyznaczona osoba z drużyny dotyka jej głowy.
 
11 plywanie   05 plywanie
 
Pływacy z różnymi niepełnosprawnościami podzieleni są na 12 grup. Każda grupa określa stopień uszkodzenia organizmu zawodnika i rodzaj niepełnosprawności. Im niższy numer grupy, tym większe uszkodzenie ciała. Dlatego osoby z paraplegią i tetraplegią znajdują się najczęściej w grupach o najniższych numerach. W grupach o najwyższych numerach, pływają więc zawodnicy z mniejszymi uszkodzeniami.
 
13 plywanie   09 plywanie
 
- Najważniejsza w pływaniu osób niepełnosprawnych jest zasada prawidłowej symulacji ruchów - mówi Jan Chryczyk, trener sekcji pływackiej klubu START we Wrocławiu. - Na przykład osoba bez ręki czy z kikutem ręki, płynąc stylem klasycznym, musi nim i ramieniem wykonywać taką symulację ruchów, jakby rękę miała. Jeśli płynie motylkowym, nie może dla ułatwienia brać oddechu na stronie bez ręki, tylko na środku, jak osoby pełnosprawne. Musi więc symulować prawidłowy ruch zgodnie z danym stylem. I zasada ta dotyczy wszystkich grup.
 
Podczas różnych mistrzostw sędziowie czasami dyskwalifikują zawodników właśnie za tego typu nieprawidłowości i błędy techniczne. Wywołuje to protesty trenerów niektórych ekip, ale komisje sędziowskie są coraz bardziej nieugięte, choć wcześniej przymykały oczy na ten rodzaj błędów. Wina niestety leży po stronie trenerów, którzy na treningach nie egzekwują przestrzegania przez zawodników wszystkich przepisów technicznych.
 
07 plywanie   10 plywanie
 
- Jednak poziom pływania osób niepełnosprawnych podniósł się bardzo, nie jest to już tylko rehabilitacja, ale w coraz większym stopniu profesjonalizm i zawodowstwo - mówi Andrzej Antoniewicz, Prezes Zarządu Wojewódzkiego Zrzeszenia Sportu Niepełnosprawnych START we Wrocławiu. - Zawodnicy trenują po dwie godziny dziennie, przez sześć dni w tygodniu. Ale niestety, jest to najdroższy sport ze wszystkich, jakie prowadzi START w swoich ośrodkach. Ceny wynajmu basenu sprawiają, że wielu klubów nie stać na powołanie sekcji pływackiej, a te którym nie uda się uzyskać dużych zniżek albo wsparcia władz lokalnych, muszą z nich nawet rezygnować.
 
Nikt nie powinien mieć już dzisiaj złudzeń, że niepełnosprawni sportowcy ćwiczą po kilka godzin dziennie jedynie dla własnej rehabilitacji albo by walczyć z własnymi ograniczeniami. Coraz częściej zajmują się sportem zawodowo. Walczą już nie tylko ze sobą i własnym opornym ciałem, ale także z przeciwnikami i wynikami. Trenują, by zwyciężać, poprawiać i bić rekordy. Paradoksalnie jednak, ich walka i rywalizacja zawsze będą robiły na oglądających ogromne wrażenie, dlatego że, aby wygrać, muszą się niejako przebić przez - tak widoczne dla innych - ograniczenia.
 
02 plywanie   06 plywanie
 
Dotychczas barierę 1 min. na 100 m udało się pokonać pływakom z grup 12 do 9. Rekordzistą na tym dystansie jest Kanadyjczyk Philippe Gagnon z grupy 10, z czasem 53,41 sek. W grupie zawodników z największymi uszkodzeniami organizmu (grupa 1) najlepszy czas na tym dystansie wynosi 2,32,70 sek. Różnica jest zatem kolosalna. Kwestią czasu pozostaje złamanie bariery jednej minuty przez kogoś z grupy ósmej, a także pobicie najlepszego obecnie (rok 2003) czasu na tym dystansie, należącego do pełnosprawnego pływaka, Holendra Petera van den Hoogenbanda - 47,84 sek. Może minie następne 60 lat, zanim się to stanie? Warto jednak podjąć taki wysiłek.
 
Autor: Tekst i zdjęcia Piotr Stanisławski źródło: www.niepelnosprawni.pl
 


Zegar

Ankieta

moją ulubioną dyscypliną sportu jest:
 

Licznik Odwiedzin

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterdzisiaj13
mod_vvisit_counterwczoraj22
mod_vvisit_counterw tym tygodniu81
mod_vvisit_counterw zeszłym tygodniu90
mod_vvisit_counterw tym miesiącu440
mod_vvisit_counterw zeszłym miesiącu586
mod_vvisit_counterwszystkie21372

 
stat4u

oprogramowanie i aktualizacja Martin Eden